استاد شهريار

سيد محـمـد حسين بهـجـت تـبـريـزي در سال 1285 شمسی در شهر تبريز ديده به جهان گشود.پدر وی حاجي ميرآقا خشگـنابي است که از سادات خشگـناب ( قـريهنزديک قره چـمن ) و از وکـلاي مميز دادگـستـري تـبـريز و مردي فاضل و خوش محاوره واز خوش نويسان دورهً خود و با ايمان و کريم الطبع بوده است و در سال 1313 مرحوم ودر قـم مـدفون شد.

شهـريارتحـصـيلات خود را در مدرسه متحده , فيوضات تـبـريز و دارالفـنون تهـرانخوانده و تا کـلاس آخر مـدرسهً طب تحـصيل کرده است ولي در سال آخر دست تقدير او را به دام عشقی نا فرجام گرفتار ساخت و اين ناکامی موهبتی بود الهی, که آتش درون و سوز التهاب شاعر را شعله ور ساخت و در سلک صاحبدلان در آمد.

وی ابتدا در اشعارش بهجت تخلص می کرد. ولی بعدا دوبار برای انتخاب تخلص با ديوان حافظ فال گرفت و يک بار مصراع:

«که چرخ اين سکه ی دولت به نام

جزییات فایل دریافتی شما :

فرمت : word قابل ویرایش

صفحات :‌ 7

قالب : مقاله و تحقیق دانشجویی