بخش سوم

بنيانهاي اقتصادي روستا

منابع و عوامل توليد بخش كشاورزي

منابع اقتصادي روستاهاي ايران عمدتا شامل ؛ کشاورزي( زراعت، باغداري، دامداري ، شکار و صيد ) صنايع (دستي، روستايي، خانگي و کارگاهي) خدمات (عمومي، حمل و نقل و ...) ، دادوستد و پيله وري و حتي درآمدهاي حاصل از مهاجرتهاي روزانه و فصلي است. عمده ترين منابع اقتصادي روستاهاي کشور، کشاورزي است . منابع و عوامل توليد بخش كشاورزي عبارتند از: زمين، آب، نيروي انساني، سرمايه و تكنولوژي.

زمين

زمين يكي از عوامل مهم توليد است كه در فرآيند توليد بخش كشاورزي نقش اساسي دارد. عامل زمين داراي خصوصيتي است كه آن را از ساير عوامل توليد بخش كشاورزي متمايز مي‌سازد. به طوري كه اين عامل توليد تا حدي معيني قابل گسترش است و تنها با بكارگيري تكنولوژي نوين مي‌توان بازدهي آن را افزايش داد. اما ساختار استفاده از زمين در بخش كشاورزي ايران كه در ادامه بحث خواهد شد به گونه‌اي نيست كه حداقل تا چند دهة آتي زمين عامل محدود كننده به شمار آيد.

«در زمينه امكانات اراضي بالقوه كشور بايد گفت، حدود 51 ميليون هكتار زمين قابل بهره‌برداري وجود دارد كه از اين مقدار در حال حاضر تنها 7/17 ميليون هكتار به صورت اراضي مزروعي (با آيش) مورد استفاده قرار مي‌گيرد. »[1]

اصولاً ساختار تقسيم‌بندي و استفاده از اراضي كشور به اين صورت است كه از كل 51 ميليون هكتار اراضي قابل بهره‌برداري مقدار 32 ميليون هكتار آن جزء اراضي خوب

[1] - نوري نائيني، محمد سعيد، 1367، مجموعه مقالات اولين كنگره ملي بررسي توسعه کشاورزي ايران، سازمان تحقيقات و منابع طبيعي ، ص 38 .

جزییات فایل دریافتی شما :

فرمت : word قابل ویرایش

صفحات :‌ 151

قالب : مقاله و تحقیق دانشجویی